Verdiende overwinning

Ton de Vreede

Het gaat niet goed met de Meesterklasse competitie in Nederland. Waren er in het vorige seizoen al aanwijzingen, nu in het nieuwe jaar zijn we in een negatieve spiraal gekomen. Mede door de economische situatie, maar ook door de eenzijdigheid van de competitie, zijn clubs sponsoren kwijt geraakt of moeten het met een minder budget doen. Dit heeft een duidelijke consequentie voor de speelsterkte van diverse teams. Het hardst getroffen zijn HMC, Groningen en Esgoo. Daar staat enige compensatie tegenover, namelijk Utrecht en LSG zijn enigszins versterkt. Maar dit is geen voldoende compensatie mede omdat de twee promovendi, HWP en SMB, zeker de Meesterklasse niet sterker maken.

In de lange periode van Rotterdam-Volmac suprematie, werd de Rotterdamse bijna altijd kampioen maar zonder serieuze concurrentie ging dat niet. Er waren altijd wedstrijden bij, waar voor de punten hard gewerkt moest worden. Denk maar aan een aantal zeer goede teams zoals, Watergraafsmeer, HSG, Eindhoven en De Variant. Nu is de competitie zo dood als een pier, HSG heeft net zoveel budget als alle andere negen teams samen. 

Er wordt dan ook de hoogste tijd dat er weer sponsoren zijn, die de clubs willen ondersteunen. Het maakt de competitie weer aantrekkelijk en het speelniveau gaat weer omhoog.

Na deze inleiding brengt dit ons naar de wedstrijd HMC Calder tegen Schrijvers Rotterdam. Bij HMC zijn alle buitenlanders vertrokken. Toppers zijn nu nog slechts; Van der Doel, Giri en Burg. Dit impliceerde dat de Rotterdammers op Elo favoriet waren. Nu zegt papier natuurlijk niet alles, het gaat tenslotte maar om een wedstrijd. En ook de instelling is belangrijk, want HMC bood zeer felle weerstand. Gelukkig voor ons ontbrak het grote talent Giri.

Gelijk opgaand

Tot de eerste tijdcontrole ging de strijd nog gelijk op. Na 4 uur spelen stond een tussenstand op het bord van 3-3. Hoe kwam dit tot stand? Dimitri en Pascal bereikte spoedig remise tegen respectievelijk Van der Doel en good old Gerard Welling. De partij van de match werd m.i. van Maarten tegen de Belg Geert van Stricht. Het leek dat Maarten niet goed uit de opening kwam, maar zijn paarden penetreerden de vijandelijke stelling. Maarten offerde een paard tegen twee pionnen en kwam met zijn stukken naar de witte koningsvleugel. Daar vlocht hij tal van dreigingen in de stelling en toen wit met 29. Ta1 i.p.v. Dxf3 mis greep, won Maarten zijn geofferde materiaal met rente terug en kon wit opgeven.  Een zeer spectaculaire partij, naspelen dus!

Zhaoqin kwam terecht in een soort van KonigsIndische stelling, waar zij met wit niet echt veel had, het centrum was namelijk vast geschoven. Zwart ging hier handiger mee om en opende via de koningsvleugel. Wit miste een verdedigingszet en zwart kwam met dame en toren binnen, waarna wit helaas mat niet meer kon voorkomen. Slecht ging het ook met Jan-Willem. Wit had steeds het initiatief en zwart kon daar weinig tegenover stellen. Toen wit met zijn vrije f-pion op weg was naar promotie, ondersteund door zijn twee lopers , moest zwart een stuk geven en even later opgeven. Daar stond tegenover dat Roi zijn eerste partij voor Rotterdam ging winnen. Wit bestreek met zijn stukken het centrum van het bord en zwart had het moeilijk, verloor een pion. Maar zwart wist met actief tegenspel, dame en loper, tegen dreigingen in de stelling te vlechten. Ergo helemaal duidelijk was het nog niet.  Mar nadat een aantal stukken geruild waren en wit een tweede pion won, was het pleit snel beslist.

Overwinning

Het stond wel gelijk, maar de standen op de resterende 4 borden gaf aan dat Schrijvers Rotterdam zeker 3 overwinningen ging behalen. Inderdaad werd na harde strijd, met zwart steeds iets beter, de partij tussen Frans Cuijpers en Twan Burg remise. Jeroen stond twee pionnen voor en zou gaan winnen, Martin had een pion gewonnen en Bonno zijn stelling met een sterk initiatief op de koningsvleugel zag er meer dan goed uit. Het bijzondere was dat deze laatste 3 partijen allen een toren + paard eindspel te zien gaven. Wellicht een unicum!

Jeroen had technisch nog een lastige taak, omdat zijn pionnen nogal verspreid waren en wit zo actief mogelijk tegenspeelde. Maar hij maakte het karwei bekwaam af en toen zijn d-pion tot dame promoveerde was de buit binnen. Het koste maar liefst 80 zetten!  Ja, schaken is hard werken. Martin was heel actief met zijn toren en bracht zwart steeds meer in de problemen. Toen hij het paard kon afruilen, kon hij een tweede pion winnen en daarmee was het feit beslist. Het was tevens het beslissende punt van de wedstrijd.   Tenslotte boekte Bonno zijn tweede overwinning als invaller. Nadat hij zich enigszins gedrongen had opgesteld , inherent aan de opening, maar met zijn stukken op de juiste velden, kwam hij langzamerhand steeds meer los. Ondanks het schijnbare ruimtelijke overwicht van wit, kwam Bonno op de koningsvleugel gevaarlijk naar voren. De witte koning kreeg het danig benauwd. Inderdaad kon wit met hangen en wurgen materiaal verlies voorkomen, maar de vrij d- en e-pionnen beslisten de partij.

Een goede partij van Bonno.

Gedetailleerde uitslag